Choroby rzadkie

Morze jest czymś niemalże bezkresnym. Jego fale w zależności od pory dnia i pogody zdumiewająco zmieniają swoje barwy. Pienią się rozbijane o brzeg i falochrony. Morze jest siedliskiem wielu ciekawych żyjątek i specyficznej roślinności wodnej. Daje człowiekowi nie tylko lekki klimat, relaks, natchnienie artystyczne i ukojenie, ale również dostarcza nam pożywienia w postaci ryb i owoców morza, alg, wodorostów, naturalnie jodowanej soli… Talasoterapia jest formą leczenia, która wykorzystuje wszystko co jest związane z morzem w celach terapeutycznych. Nazwa pochodzi z greki, gdzie „thalassa” oznacza „morze”, a „therapein” „leczyć”. W talasoterapii zwraca się szczególną uwagę na to, co morze nam oferuje, a wiec nadmorski klimat, słona wodę, piasek, muł i błoto, sól, roślinność wodną, muszle, susz morski, niektóre zwierzęta wodne i inne morskie skarby...  „Cechy” morza niezbędne w terapii W terapii ważne są wszelkie przedmioty, które mogą Stanowic czynnik terapeutyczn...

Kolejnymi chondrodysplazjami które poznamy są dysplazje przynasadowe ( chondrodysplasia metaphysealis ). Cechami charakterystycznymi tych chorób są anomalie tzw. płytki wzrostowej, czyli chrząstki nasadowej. Chrząstka ta znajduje się w pobliżu zakończeń rosnącej jeszcze kości. To miejsce w którym przyrasta ona na długość. W chrząstce tej w fazie wzrostu pojawiają się następne punkty kostnienia później przekształcające ją w kość.    W dysplazji przynasadowej choroba ujawnia się właśnie w częściach przynasadowych kości długich i krótkich. We wspomnianej płytce wzrostowej dochodzi do zaburzeń układu chondrocytów (podstawowych komórek tkanki chrzęstnej). Zamiast typowego układu kolumnowego komórek chrząstki, tu obserwuje się nieregularne skupiska chondrocytów. Dysplazja przynasadowa występuje w różnych postaciach. Najczęściej opisywane są: dysplazja przynasadowa McKusicka ( dysplasia cartilagopilaris ) i dysplazja przynasadowa typu Schmida.

Achondroplazja jest chorobą genetyczną z licznej grupy chondrodysplazji. Chondrodysplazja – gr. chóndros – ziarnko, chrząstka; dys – źle; plastós – ukształtowany – to pojęcie dosyć skomplikowane. Rozbijając nazwę na czynniki pierwsze, możemy prosto zdefiniować, że chondro dysplazja to „złe ukształtowanie się chrząstki”. Ubierając ją w bardziej naukowe słownictwo – chondrofysplazja, zwana też chondro dystrofią, to zaburzenie wzrostu i struktury (budowy) chrząstek nasadowych, spowodowane czynnikami zewnętrznymi lub dziedzicznymi. Cechami wspólnymi chondrodysplazji jest niskorosłość, czyli karłowatość, która przejawia się w skróceniu długości kończyn i kręgosłupa, a także rozrośnięte kości czaszki, sprawiające, że jest ona nieproporcjonalnie duża i określana mianem głowy mopsowatej.

Zaparcia to poważny problem. Nie tylko kobiet i ludzi żyjących w ciągłym biegu, ale i chorych przewlekle. Dotyczy najczęściej ludzi ze schorzeniami neurologicznymi, trwale unieruchomionych w łóżku, nieprzytomnych, a także z upośledzeniem umysłowym. Nierzadko towarzyszą wadom wrodzonym przewodu pokarmowego, będących składowymi przeróżnych zespołów genetycznych. Profilaktyka zaparć lub ich zniwelowanie bywa trudne. Niekiedy oprócz zmiany sposobu żywienia, konieczna jest interwencja lekarska. Podstawową metodą leczenia zaparć są modyfikacje dietetyczne i wdrożenie aktywności ruchowej. Istotne jest to, co możemy zrobić sami:

Kto z nas nie lubi na nie patrzeć gdy kwitną i pachną? Piękne kolory, cudowne zapachy, zwyczajne i niecodzienne gatunki... Co prawda jeszcze sobie "śpią" pod śniegową kołderką, ale to tylko kwestia czasu by zakwitły i nas cieszyły. A może nawet leczyły?  Okazuje się, że jest to jak najbardziej możliwe! Nawet medycyna zaczęła doceniać to, co dają człowiekowi kwiaty i obcowanie z naturą, opracowując terapię w ogrodzie - hortiterapię. Przebywanie wśród kwiatów sprzyja odprężeniu, a praca przy nich i dla nich pozwala rozładować napięcia, a także "rozruszać" zastane mięśnie... Słowo "hortiterapia" bardzo łatwo rozszyfrować: "hortus" z łaciny oznacza "ogród", natomiast „therapeuéin” z greki: "opiekę", "oddanie czci", "terapię" i wreszcie "leczenie". Hortiterapię zapoczątkowano w USA, Europie Zachodniej i Azji. Czyżby się to wiązało z historią ogrodnictwa i projektowaniem stylowych ogrodów? Być może ta...

Ludzie z którymi dzielimy najintymniejsze przeżycia muszą budzić zaufanie, akceptować nas takimi jakimi jesteśmy – bez mankamentów i z nimi; bez fantazji i z ciekawą wyobraźnią… Bliskość to otwarcie swojego świata przeżyć na innego człowieka. I oczywiście wejście w jego świat doznań, co wymaga również obustronnego szacunku… Zatem wybór partnera i tym bardziej partnera zastępczego to nie lada wyzwanie… Wyselekcjonowanie kompetentnego partnera zastępczego jest uwarunkowane wieloma czynnikami, głównie tym czego będzie uczony klient. Po ustaleniu potrzeb zaleca się zorganizować rozmowę kwalifikacyjną i wybrać profesjonalnego surogata z niezbędnym doświadczeniem dla określonego klienta i jego indywidualnych potrzeb. Umiejętności i praktyka oraz wygląd zewnętrzny i wiek mogą wyróżniać poszczególnych surogatów. Wygląd i wiek są jednak najmniej istotnymi kryteriami w doborze partnera zastępczego. Dlaczego?

Odkąd częściej wyjeżdżamy w ciepłe kraje, a solarium można znaleźć prawie na każdym zakręcie – notuje się zwiększenie liczby zachowań na nowotwory skóry. Co ciekawe, problem ten dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn, zwłaszcza o jasnej karnacji i licznymi „pieprzykami” na ciele. Niestety w naszym kraju umieralność na czerniaka złośliwego skóry idzie w parze z zachorowalnością, zatem utrzymuje się w tendencji rosnącej… Czym jest to spowodowane? Tym, że nadal nie obserwujemy swojego ciała, a zwłaszcza liczby i wyglądu znamion. Nie dbamy również o prawidłowe zabezpieczenie się przed promieniowaniem ultrafioletowym. "Kraje słoneczne” natomiast, są świadome zagrożenia. Lekarze przykładają się do profilaktyki, a patolodzy „mają wprawę” w rozpoznawaniu różnego typu zmian skórnych, co przesądza o sukcesie terapeutycznym. Warto wiedzieć, że czerniak wcześnie wykryty – jest wyleczalny. Zatrważająca statystyka! Współczynnik zachorowalności na czerniaka: - na świecie: 4-12/100...

Fundacja Przyjaciel   t o organizacja pożytku publicznego, która od 2002 prowadzi szeroko  pojętą działalność na rzecz osób z niepełnosprawnościami.   To prężnie rozwijająca się organizacja z mnóstwem ciekawych projektów i pomysłów na polepszenie jakości życia ludzi niepełnosprawnych i ich rodzin. Fundacja zajmuje się   dogoterapią , czyli terapią z wykorzystaniem psów, ale także   innymi metodami postępowania rehabilitacyjno-leczniczego   np. logopedia, integracja sensoryczna i metoda dobrego startu. Organizuje też   turnusy rehabilitacyjne   dla dzieci. Fundacja Przyjaciel ma również na swoim koncie wiele ciekawych publikacji – od książek po czasopisma – jedno odogoterapii  „Dog&Sport”  (szczegóły >>  tutaj ), a drugie na temat rozwoju i terapii dzieci  „Przyjaciel”. Przyjaciel jest czasopismem ukazującym się od listopada 2006 roku. To dwumiesięcznik będący kompendium wiedzy na temat tera...

Lecznicze właściwości promieni słonecznych były już doceniane w zamierzchłych czasach. Nawet starożytni dostrzegli, że przebywanie na słońcu skutkuje poprawą nastroju i zwiększeniem wigoru. Helioterapię, można uznać za naturalną gałąź fototerapii, czyli leczenia światłem. Według dotychczasowych badań, wiemy już, że promienie słońca stymulują w naszym organizmie wyrzut serotoniny i endorfin, czyli hormonów szczęścia. Helioterapia może odbywać się w różny sposób. Naświetleniu ulega albo całe ciało, albo jego część. Światło słoneczne emituje promieniowanie ultrafioletowe (skutkujące zmiana koloru skóry) i podczerwone (odczuwane jak ciepło), co również czyni terapię wartościową. Jak promienie słoneczne działają na nasz organizm?

Potrzeba wydalania to jedna z podstawowych potrzeb, zaraz obok przyjmowania posiłków, spożywania płynów i tym podobnych. Gdybyśmy nie wydalali, nasz organizm uległby zatruciu. Wówczas byśmy się gorzej czuli i funkcjonowali. Problemem, który często dotyczy osób chorych, ale i tych uważających się za zdrowe są zaparcia. Najczęściej trudne do zwalczenia lub też nieumiejętnie zwalczane. Poniżej kilka podstawowych informacji o fizjologii przewodu pokarmowego i warunkach satysfakcjonującej defekacji. Wydalanie  – to usuwanie zbędnych i szkodliwych substancji przemiany materii, zwane też jakże poetycko eksercją. Defekacja  – wydalanie kału, inaczej wypróżnienie. Kał  (stolec, odchody, ekskrementy) – to resztki pokarmu, złuszczonego nabłonka jelit i bakterii jelitowych, wydalane na zewnątrz organizmu. Przy tym pojęciu zatrzymamy się na dłużej... Nie bez znaczenia bowiem jest jego „jakość” i „wygląd”. Zmiany w wyglądzie i konsystencji mogą nam nasuwać podejrzenie pewnych s...

Nasze serce to jeden z ważniejszych organów. Wykonuje ogromną pracę w ciągu całego życia, dlatego należy o nie dbać. Poza tym, właśnie od serca powinniśmy uczyć się odpoczynku, gdyż biorąc pod uwagę jego pracę – zwykle trwa ona około… 9 godzin dziennie! Co sprawia, że odpoczywa około 15. Leniwy narząd prawda? A może tak istotny, że po prostu musi być wypoczęte? Jednak czy serce niewydolne jest w stanie odpoczywać? W ogóle czy może pracować? Co gdy serce rozwinęło się nieprawidłowo? Np. nie ma jednej połowy? Niekiedy powstają takie wady rozwojowe serca. Przykładową jest właśnie HLHS, czyli zespół hipoplazji serca lewego, należący do wad zwanych sercami „jednokomorowymi”. Jednak aby mieć wyobrażenie o wadzie, krótko opiszę jak wygląda zdrowe serce i jak ono funkcjonuje…

Niekiedy zdarza się tak, że objawy pewnej choroby mogą manifestować się podobnie do innych zaburzeń. Wówczas diagności sugerują jakieś rozpoznanie, zazwyczaj najprostsze i „statystyczne”. Jednak po wnikliwej analizie i wykonaniu badań dochodzi się do wniosku. że np. mylnie postawiono diagnozę i - co gorsza - podjęto niewłaściwe leczenie. Jeżeli chodzi o padaczkę, bywa podobnie. Pewne objawy łudząco przypominają epilepsję, a o niej nie świadczą... Zwrócenie uwagi na szczegóły zazwyczaj zapala medykowi lampkę i włącza syndrom klinicznego badacza. Wywiad, który zebrał, układa się w całość. Z niego wyciąga szereg wniosków. Dalej utwierdza swoje przypuszczenia, zlecając konieczne badania. I udaje się mu stwierdzić, że to, co podejrzewał u chorego, wcale nie jest padaczką, a np. psychogennymi napadami rzekomopadaczkowymi.

Pisząc do Stowarzyszenia Rodzin i Opiekunów osób z zespołem Downa – Bardziej Kochani z prośbą o egzemplarze pewnych trzech książek w celu ich zrecenzowania zostałam ciepło przyjęta… I zamiast trzech, dostałam wszystkie dotychczasowe publikacje Stowarzyszenia! Niezmiernie się z tego powodu ucieszyłam. Na przeczytanie wszystkiego potrzebowałam czasu i dzisiaj przed Wami prezentuję recenzje trzech broszurowych publikacji: „… jak pomóc?”, „Z myślą o Tobie” i „… po pierwsze nie ranić”.    Poznajmy je zatem... 

Określana jest też jako niskorosłość lub niedobór wzrostu. To nienaturalny niski wzrost człowieka do którego dochodzi na skutek zaburzeń hormonalnych, genetycznych, a także patologii w obrębie układu kostnego i deficytów witaminowych. W zależności od rodzaju, mogą jej towarzyszyć jeszcze inne objawy np. niedorozwój umysłowy i problemy z kręgosłupem. O karłowatości mówimy wtedy, gdy  wzrost u kobiety nie przekracza 140cm, a u mężczyzny 150cm. Karłowatość przysadkowa Ten rodzaj karłowatości jest skutkiem braku wydzielania hormonu wzrostu – somatotropiny i gonadotropin – pobudzających wydzielanie hormonów płciowych. Z tego właśnie zaburzenia wynikają objawy choroby, do których zaliczamy: upośledzenie wzrostu: w zależności od początku choroby; wyraźne objawy niskorosłości można już dostrzec w wieku1-3 lat i ich nasilanie wraz z przybywaniem lat; roczny przyrost wzrostu wynosi u takich dzieci około 3cm, dzieci są niższe od swoich rówieśników nawet o 30cm;

Seksterapia nie trwa w nieskończoność. Kiedyś musi się skończyć. Zapewne nurtujące są pytania na temat tego, kiedy jest właściwy moment na jej zakończenie i jaki będzie to miało wpływ zarówno na surogata i klienta. Za informacjami podawanymi prze IPSA – Inetrnational Professional Surrogates Association – decyzja o zakończeniu terapii partnerów zastępczych jest podejmowana wspólnie. Głos decydujący mają zatem trzy osoby: klient, surogat i terapeuta, wówczas gdy zrealizowano wszystkie ustalone cele terapii. Proces zamykania terapii i relacji klient-surogat uświęca wyjątkowość, szanuje uczucia członków „triady” i kieruje uwagę w stronę przyszłości samego zainteresowanego, czyli klienta. Reasumując, koniec tego rodzaju terapii nie może być nagły. Każda ze stron musi być odpowiednio do tego przygotowana. Pod uwagę bierze się indywidualność każdego z członków zespołu: klienta, surogata i terapeuty. 

Zwierzęta od zawsze towarzyszyły człowiekowi i spełniały najrozmaitsze funkcje. Teraz  nawet medycyna docenia ich łagodny i poniekąd cudowny wpływ na osoby chore. Animaloterapia rozwinęła się już bardzo, dając początek bardziej szczegółowym formom terapii, jak np. hipoterapia (terapia z koniem) i wywodząca się z niej onoterapia, czyli wspomaganie leczenia z udziałem osła… Dlaczego osioł? Osioł to jedno ze zwierząt, należące do rodziny koniowatych, które kojarzą się nam z upartymi i kapryśnymi istotami. Wydają charakterystyczny, zabawny odgłos. Osioł został najwcześniej oswojony przez człowieka i udomowiony oraz wykorzystywany w celach transportowych i pociągowych.

Kobieta jest istotą wyjątkową. To ona staje się wygodnym i cieplutkim „mieszkankiem” maleństwa na czas ciąży. Ona później znosi trudy porodu. Ona karmi piersią, starannie przewija, dba o delikatną skórę dzidziusia. Ona najczęściej je przytula, nosi i uspokaja gdy płacze... Z tego też powodu odrębnie potraktujemy zagadnienie epilepsji u kobiet, ponieważ może stać się ona ważnym punktem odniesienia dla ról jakie w swym życiu spełnia każda z nas . Niewyjaśnione często wątpliwości są przyczyną nieszczęścia i niespełnienia kobiet – między innymi jako matki i żony. Powstało wiele mitów na temat tego, czy kobieta chorująca na padaczkę, może zajść w ciążę i urodzić zdrowe dziecko. Wykarmić je i w ogóle sprawować opiekę nad maleńkim dzieckiem. Niewiele też się mówi o stosowaniu antykoncepcji przez kobiety z padaczką, które chcą uniknąć ciąży. A jest to bardzo ważny, dość powszechny i kontrowersyjny problem...

Zespół Aspergera jest to całościowe zaburzenie rozwojowe, należące do kręgu zaburzeń autystycznych. Nie jest to jednak jakaś odmiana autyzmu o klasycznych objawach. Te dwie jednostki różnią się od siebie, ale mają też pewne cechy wspólne. Osoby z zespołem Aspergera rzadko miewają problemy z komunikacją interpersonalną i słowną. Mają wysoki lub normalny poziom inteligencji, a także wykazują twórcze myślenie, osiągają sukcesy w szkole i mają dobrą pamięć. Objawy zespołu Aspergera W Polsce obowiązują diagnostów kryteria zespołu Aspergera według Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10. Znajduje się on w grupie zaburzeń rozwoju psychicznego, pod symbolem F84.5, a do kryteriów choroby zalicza się:

Niedokrwistość, znana też jako anemia, jest chorobą dotyczącą krwinek czerwonych. Obserwuje się w niej niewłaściwy obraz morfologii krwi. Wyróżnia się około 100 typów anemii, z których nas będzie interesować ta, którą powoduje niedobór żelaza. Przyczyny Do przyczyn niedokrwistości z niedoboru żelaza zaliczamy: utratę krwi np. krwawienia z przewodu pokarmowego, dróg rodnych, moczowych, urazy, wielokrotni dawcy krwi; zwiększone zapotrzebowanie przy za małej podaży: okres rozwoju i dojrzewania, ciąża, karmienie piersią; upośledzone wchłanianie żelaza: niska kwaśność soków żołądkowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, stany po operacji na żołądku i jelitach, dieta ubogobiałkowa, bogatobłonnikowa, bogata w substancje utrudniające wchłanianie żelaza (fosforany, fityniany, szczawiany, tanina) błędy dietetyczne: dieta wegetariańska, bez mięsa.

A dziś dla Was ciekawostka i jednocześnie oficjalne zaproszenie do… bloga naszej korektorki i tłumaczki! Tak, Agata wreszcie wypływa na szerokie wody blogspotu! Szczerze gratuluję pomysłowości i kreatywności, a także „lekkiej klawiatury”! A dla Was czytelnicy „próbka” tekstu poniżej:   Chcesz poczuć czym jest domowy dress-code i jak być naprawdę trendy? Oto poradnik dla Ciebie, tak się odkrywa swoje prawdziwe “ja”. Zaczynamy! 1. Uzbrój się w dres!   Żadnych tam szarości, by być full of fejm, zainwestuj rodzinne w prawdziwe cudo; spodnie z welurku, najlepiej z hallo kotkiem lub snoopim, koniecznie z napisem na pupie “hot” lub coś w ten deseń. Bluza najlepiej over-size, czyli do swojego rozmiaru dodajemy minimum 2 X i kupujemy coś co przyjemnie zwisa na ciele. Nie idziemy do żadnych lanserskich sklepów (typu ejcz&m), prawdziwy old-school domowy - tylko w lumpeksie. Do uzupełnienia - frotka na włosy, z gamy różu i fioletu, najlepiej podkraść swojej dziecinie.   ...

Przebywanie na łonie natury, pośród drzew, z dala od miast i samochodów, ma właściwości terapeutyczne. Odpręża, relaksuje, wycisza. Poprawia dobrostan zarówno psychiczny, jak i fizyczny. Silwoterapia, jest propozycją takiej terapii, która wykorzystuje jako swe narzędzie drzewa i lasy. Jej celem jest szeroko pojęte psychiczne usprawnianie, rozładowanie napięć, rozluźnienie i uspokojenie. Samo przebywanie na świeżym powietrzu i obcowanie ze środowiskiem napawa każdego pozytywnymi przeżyciami. Jeżeli tylko umiejętnie się wykorzysta, to co daje nam natura, możemy osiągnąć ogromny sukces terapeutyczny. Każde drzewo ma swoją specyfikę. W liściach pewnych gatunków obecne są substancje o działaniu bakteriobójczym, w sokach znajdują się witaminy i mikroelementy, wzmacniające nasz organizm, drzewa iglaste to przede wszystkim dodające energii i dezynfekujące olejki eteryczne.

Felinoterapia, jest jedną z mniej popularnych form zooterapii. Nazwa terapii pochodzi z połączenia dwóch słów: łacińskiego „ felis ” - kot i greckiego „ therapeia ” - terapia, opieka, leczenie. Polega ona na wykorzystywaniu wielu cech kota, którymi nie może poszczycić się ani pies, ani koń, ani delfin, czy wesołe świnki. Terapia daje korzyści zarówno dla psychiki, jak i dla ciała. Kot w terapii jest ceniony przede wszystkim za swój charakter, subtelność, naturalne, szczere i niewytresowane zachowanie oraz „właściwości fizyczne”, do których zaliczamy jego wyższą temperaturę ciała (około 38°C) oraz ujemne najonizowanie sierści. Jakie predyspozycje powinien mieć kot-terapeuta? 

Ciąg dalszy naszego poznawania kontrowersyjnej terapii partnerów zastępczych. Dziś poznamy więzi między surogetem a klientem. Ich wzajemny wpływ na siebie, a także... obopólne korzyści...  Z punktu widzenia surogatki/surogata Największy postęp wydaje się pojawiać podczas terapii, gdy ludzkie troski i uczucia łatwo „przepływają” między zastępczym partnerem i klientem. W kontekście tej autentycznej relacji, problemy klientów związane z bliskością emocjonalną i seksualną mogą zostać odkryte i uświadomione, a klient ma możliwości do uprawiania i rozwijania nowych umiejętności. Nawet osobisty konflikt między partnerami zapewnia doskonałe możliwości dla „uczenia się”. Związek surogat-klient służy jako model w każdym etapie związku, od początku do końca. Reakcje partnera zastępczego okazywane wobec klienta i jego postrzeganie klienta, z głębi relacji z nim może być bardzo pouczającym doświadczeniem.

Leczenie zespołów otępiennych, jest wyzwaniem dla współczesnej medycyny. Jak dotąd nie udało się otrzymać leku, który by zniwelował i tak nie do końca poznane, przyczyny demencji. Pewne otępienia są odwracalne. Przedstawiono je w poprzednim artykule o demencji. W ich przypadku wystarczy wyeliminować czynnik sprawczy i przejść odpowiednią rehabilitację, by powrócić do zdrowia, na zadowalającym poziomie. Inaczej ma się sprawa z otępieniami, które nie ustępują i trwają nadal, pogłębiając się i upośledzając całokształt życia osoby chorej. W zależności od przypuszczalnej przyczyny demencji, stanu zdrowia pacjenta i stopnia zaawansowania otępienia dobiera się leki, rehabilitację i psychoterapię. Powinny być one dopasowane indywidualnie do potrzeb i oczekiwań pacjenta, jak również jego najbliższych. Nie zatrzymają one jednak postępu choroby i nie cofną zmian zwyrodnieniowych. Leczenie tych chorób jest zatem objawowe, mające na celu poprawić komfort życia chorego i zmniejszyć jego cierpien...

Na temat pomocy przedmedycznej w napadzie padaczkowym powstało wiele mitów. Wynikają one ze starych doświadczeń i praktyk, które już dawno, dawno temu zostały poddane weryfikacji i zmianie. Zasady udzielania pierwszej pomocy cały czas ulegają modyfikacją i regularnej aktualizacji. Prowadzone są analizy, które stanowią podstawy do wdrożenia najprostszego, najoptymalniejszego i najskuteczniejszego działania. Napad padaczkowy jest objawem toczących się w mózgu wyładowań bioelektrycznych. Może być różnie nasilony i odmiennie się manifestować. Najwięcej emocji budzi jednak napad toniczno-kloniczny i wtórnie uogólniony.

Niekiedy dzieje się tak, że napad padaczkowy powtarza się kilka razy w niedługich odstępach czasowych. Może też trwać o wiele dłużej niż pojedynczy, kilkuminutowy napad padaczkowy. Gdy jednak nie zapowiada się na to, by drgawki i wyładowania w mózgu ustąpiły, konieczna jest interwencja lekarza i hospitalizacja chorego na padaczkę. Stan padaczkowy, to stan zagrożenia zdrowia i życia, polegający na powtarzaniu się napadów padaczkowych, w stosunkowo krótkim czasie lub jest to przedłużający się atak padaczki. Zazwyczaj określa się go następująco:

Kwasica propionowa zwana też acydemią propionową, to stan organizmu w którym obserwujemy za małą ilość enzymu zwanego karboksylazą propionylo-CoA, co sprawia iż organizm nie może rozbić białek na mniejsze cząsteczki i pewnych tłuszczów. Ta niezdolność powoduje gromadzenie się szkodliwych substancji, które mogą doprowadzić do uszkodzenia serca człowieka, wątroby, mózgu i kości. Skutkami kwasicy propionowej mogą być drgawki, opóźnienie normalnego rozwoju (chodzenie, mowa), a także inne problemy zdrowotne. W czasie zaostrzenia choroby, dziecko musi być hospitalizowane.

Zapewne wielu nas się zastanawiało, jakie są interakcje między seksterapeutą a klientem. O tym właśnie dzisiaj. Uczenie się tego jak rozwijać zdrowe relacje, jak dotykać i odbierać dotyk oraz jak bardziej akceptować własne ciało i seksualność, są ważnymi aspektami procesu terapeutycznego. Niezbędna jest ostrożność w celu upewnienia się, że klient jest gotowy na każdy kolejny krok i stopniowy postęp surogata w terapii poprzez kolejne doznania, które jednocześnie stanowią diagnostykę, budują umiejętności i uzdrawiają  Partner zastępczy modeluje umiejętności społeczne, efektywną komunikację i emocjonalną szczerość. Relacja między surogatem, a klientem to doświadczenia wspólnej fizycznej intymności, ułatwiające rozwinięcie zdrowej samooceny i poprawę sprawności seksualnej.  W miarę postępu terapii klienci czują się coraz bardziej zrelaksowani, otwierają się na uczucia i bardziej czują się komfortowo w sytuacjach intymności fizycznej oraz emocjonalnej. Kontakt płciowy su...

Seksterapia najprościej definiując to terapia seksem. Nie jest to korzystanie z usług towarzyskich, tzw. prostytutek, czy kurtyzan, lecz fachowy trening seksualny. Poznawanie na nowo swojego ciała, fizjologii i odrębności seksualnej, a także nauka technik seksualnych tych osób, które nigdy nie uprawiały seksu lub utraciły tą możliwość np. na skutek wypadków, choroby, okaleczającej operacji. Seksterapię świadczą seksterapeuci, seksinstruktorzy, seks-surogaci – czyli profesjonaliści. Ludzie przeszkoleni, z licencją. Najczęściej posiadają przygotowanie psychologiczne i/lub seksuologiczne. Są mentorami sztuki seksualnej. Seksterapia to coś normalnego, ale w krajach Zachodu. Tam gdzie cywilizacja już w pełni rozkwitła, a doniesienia naukowe nie są bagatelizowane, czy zatajane przed opinią publiczną. W Polsce, jak i w innych krajach konserwatywnych pojawia się problem. Mentalność m.in. Słowian stanowi tu jedną z największych przeszkód we wdrożeniu refundowanej seksterapii w naszym kra...

Sama diagnostyka padaczki jest bardzo skomplikowana. Leczenie tej choroby również dostarcza niemałych trudności, zwłaszcza gdy padaczka okazuje się być lekooporna lub jeśli zostanie mylnie rozpoznana. Istnieje wiele leków przeciwpadaczkowych. Znane są też formy leczenia operacyjnego choroby. Pojawiają się także propozycje naturalnego podejścia do terapii padaczki… Warto jednak pamiętać, że stan padaczkowy, czyli napad trwający powyżej 5 minut lub seria napadów bez odzyskania świadomości, stanowi bezpośrednie zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

Kto potrzebuje terapii seksem? Wszyscy, którzy tego potrzebują... A kto potrzebuje? Hmmm… Problemy, które motywują ludzi niepełnosprawnych (zwanych dalej klientami) do poszukiwania terapii partnerów zastępczych, wynikają z ogólnego lęku społecznego do konkretnych dysfunkcji seksualnych. Wątpliwości dotyczące obu płci mogą być spowodowane jedną z następujących przyczyn: - trudne relacje między ludźmi, - stan klinicznego (choroby) człowieka, - dysmorfofobia, czyli negatywny obraz ciała, - fizyczne oszpecenie, niekształcenie ciała, jak również nadużycie seksualne, fizyczne, emocjonalne, czy wreszcie trauma np. gwałt, kazirodztwo. Do terapii zastępczych partnerów zgłaszają się też ludzie przeżywający pogmatwanie z powodu odmiennej orientacji seksualnej, czy doświadczający braku społecznej lub seksualnej pewności siebie.

Któż ją zna? Prócz seksuologów, seks-terapeutów, psychiatrów, czy psychologów?  Chyba jedynie ci, którzy interesują się problematyką seksualności. Ja po raz pierwszy się  z nią spotkałam na (dopiero!) 4. roku mojego licencjatu z pielęgniarstwa, gdy pisałam  swoją pracę dyplomową na temat zaburzeń psychoseksualnych. Na ginekologii,  położnictwie, psychiatrii i psychologii o dziwo nikt nas o tym nie poinformował. Czyżby ze  wstydu? Może. Jednak tak się stało, że wygrzebałam w Internecie Deklarację. Znam ją i  wiem gdzie szukać informacji o podobnych zagadnieniach. Teraz jestem na studiach  magisterskich. W nadchodzącym semestrze będzie seksuologia. Ciekawe, czy wyposażą  nas w wiedzę o prawach seksualnych… Tymczasem zanurzcie się w tej jakże pożądanej  dawce informacji  J

Tożsamość (identyfikacja) płciowa Mianem tożsamości płciowej określa się „akceptowane poczucie przynależności do własnej płci i realizowanie określonej roli płciowej (męskiej lub żeńskiej)”. Przy tym zagadnieniu, należy również przybliżyć wymiary płciowości: -           płeć genetyczna – określona przez chromosomy płciowe (kobiety XX,  mężczyźni XY), -           płeć biologiczna – wyrażona biologicznymi cechami płciowymi (np. kobiety– jajniki, mężczyźni–jądra), -           płeć psychologiczna – poczucie bycia mężczyzną/kobietą, -           płeć kulturowa – realizacja płci psychologicznej w relacjach i realiach   społecznych, -           płeć społeczna – role płciowe, wzorce męskości i kobiecości, -           płeć prawna, socj...