Choroby rzadkie

Tularemia, określana też jako gorączka zajęcza, to rzadko występująca choroba zakaźna spowodowana bakterią Francisella tularensis . Choroba dotyczy zarówno zwierząt jak i ludzi. Szczególnie podatne na nią są króliki, zające, wiewiórki, chomiki i inne zwierzęta, np. lisy, koty domowe, dzięki ptactwo, polne gryzonie. Bakteria wywołująca tularemię jest przenoszona przez kleszcze i muchy jelenie. Z uwagi na drogę zarażenia jaką jest kontakt z chorym zwierzęciem, tularemia należy do zoonoz - czyli chorób odzwierzęcych. Do zainfekowania dochodzi również w wyniku spożycia skażonej wody lub żywności bądź wdychania aerozolu znad skażonego zwierzęcia. Rezerwuarami bakterii są zwierzęta dzikie i domowe, jak wspomniane już gryzonie, zającowate, ale też bydło, owce, psy, koty, świnie, ptaki oraz stawonogi, płazy i gady. Warto wspomnieć, że Francisella tularenis z uwagi na wysoką zakaźność może być również wykorzystana w celach terrorystycznych (bioterroryzm), gdyż wystarczy zaledwie kilkanaście...

Nawet przyjemne obcowanie z naturą i na pozór bezpieczne hobby może okazać się zgubne dla człowieka. Nawet odprężające prace w ogrodzie - bowiem pielęgnacja róż, berberysów, czy innych krzewów ogrodowych niesie ze sobą ryzyko poważnego zakażenia skóry - sporotrychozy. Odpowiedzialnym za wystąpienie choroby jest grzyb - chyba najpiękniejszy biorąc pod uwagę obraz mikroskopowy - Sporothrix schenckii . Do zakażenia dochodzi jednak bardzo rzadko, a lokalizuje się ono zwykle w obrębie skóry. W ciężkich przypadkach drąży do kości i stawów, a czasem obejmuje serce i mózg. Infekcja postępuje bardzo powoli - od około tygodnia do trzech miesięcy od ekspozycji na grzyba, do której dochodzi podczas urazowej inokulacji np. poprzez ukłucia palca kolcem róży... Oprócz ludzi, grzybem Sporothrix schenckii infekują się także zwierzęta. W zależności od gatunku, choroba przyjmuje postać skórną, limfatyczno-skórną lub rozsianą. Zwierzęta chorują jednak sporadycznie, a najczęściej infekcja dotyczy koni i k...

Aspergiloza to rzadko występująca choroba infekcyjno-alergiczna spowodowana grzybami z rodziny Aspergillus (kropidlaki). Na ogół występuje wśród gołębi i dramatycznie dziesiątkuje ich hodowle. Grzyb namnaża się w spleśniałej karmie lub też w wilgotnych gołębnikach. Co ciekawe, aspergiloza atakuje dorosłe osobniki gołębi, oszczędzając młode. Powoduje wystąpienie osłabienia, duszności, biegunek, zaburzeń neurologicznych i w końcu wychudzenia [1]. W rzadkich sytuacjach aspergilozą mogą zarazić się ludzie - szczególnie osoby ze znacznie osłabioną odpornością, np. osoby poddawane chemioterapii, długotrwałemu leczeniu antybiotykami, czy też pacjenci z AIDS [2].    

My młodzi raczej nie mamy pojęcia na temat tej jakże zjadliwej choroby. Dziś znamy ją z opowieści babć i dziadków, a także podręczników do historii. W XIX wieku cholera przesiała ludność, zabierając przeszło 40 milionów istnień. Powietrze morowe wisiało nad nami od wieku szesnastego, zwłaszcza w miejscach, gdzie słowo „higiena” było nieznane i przewijało się mnóstwo ludzi. Cholera siała spustoszenie wśród biednych i zaniedbanych ludzi, co stało się powodem późniejszych oskarżeń jakoby wyższe sfery w ten sposób „oczyszczały” społeczeństwo z nędzy i zarazy. Dotychczas nie zdołaliśmy się uwolnić od cholery. Bowiem do tej pory notuje się sporadyczne zachorowania… Cholera jest ostra infekcyjną chorobą wywoływaną przez przecinkowca cholery Vibrio cholerae. To drobnoustrój bardzo odporny na zmieniające się warunki otoczenia. Nie zabije go susza ani promienie słońca. Chorobę wywołują dwie odmiany bakterii: O1 i O139 (Bombaj). Pierwszy z nich posiada dwa biotypy: klasyczny i El Tor....