Zespół Fregoliego - wszyscy ludzie to ta sama osoba...

Zespół Fregoliego jest rzadkim zaburzeniem urojeniowym, zaliczanym do zaburzeń związanych z błędną identyfikacją, które polega na przekonaniu człowieka, że wszyscy ludzie pojawiający się na jego drodze, w rzeczywistości są jedną i tą samą osobą, jedynie zmieniającą swoją charakteryzację, wizerunek. Najczęściej wiążą się z urojeniami prześladowania (np. śledzenie przez kogoś, obserwowanie, kontrolowanie). Nazwa zespołu pochodzi od nazwiska aktora – Leopoldo Fregoliego – mistrza w zmienianiu własnego wizerunku scenicznego.

Dlaczego dochodzi do takich osądów?
Przyczyny takiego stanu psychicznego mogą wynikać nie tylko ze specyfiki zaburzeń psychicznych, ale mieć również swoje podłoże w schorzeniach neurologicznych. Dotychczas jeszcze brakuje pewności co do etiologii zaburzenia.

Po czym poznać zespół?
Zespół Fregoliego należy do grupy zaburzeń paranoidalnych, czyli zaburzeń przejawiające się między innymi urojeniami i/lub omamami.

Przypominam:
Urojeniazaburzeniami treści myślenia polegającymi na ujawnianiu fałszywych przekonań, błędnych sądów, których nie da się wyperswadować, zaprzeczyć im i oddalić, mimo przedstawiania sensownych, logicznych i realnych dowodów na ich irracjonalność.
Omamy, zwane też halucynacjami, to spostrzeżenia zmysłowe, które pojawiają się bez wystąpienia zewnętrznego bodźca. Dotyczą wzroku, słuchu, smaku, węchu i dotyku. To dziwne „złudzenia” odbierane jako „prawdziwy bodziec”, np. odczuwanie robaków pod skórą, czucie woni stęchlizny, widzenie „kogoś kogo nie ma”, czy wreszcie słyszenie głosów.

Charakterystycznym jest wypowiadanie opinii przez chorego, że otaczający ją ludzie – nawet bliscy – to jedna i ta sama osoba, tylko w innym przebraniu, zmieniająca swój wygląd. To objaw urojeniowy, ponieważ człowiek ujawnia zaburzenia treści myślenia, których nie „daje sobie przetłumaczyć”, że są nieprawdziwe. Co gorsza, taka próba „preswazji” budzi w niej poczucie niezrozumienia, frustracji, brak poczucia bezpieczeństwa, co może stać się źródłem zaburzeń zachowania, włączając w to agresję i autoagresję.

W zespole tym urojenia mają charakter ksobny, czyli odnoszą własne myśli do swojej osoby. Myśli te są jednak irracjonalne, nieprawdziwe, błędne, czyli zaburzone. Ludzie uważają, że cały świat jest nastawiony przeciwko nim i, że każdy chce im wyrządzić krzywdę. Takie myślenie wiąże się z wcześniej wspomnianymi urojeniami prześladowczymi.

Jak pomóc choremu?
Leczenie opiera się na farmakoterapii łagodzącej objawy wytwórcze, poprzez podawanie leków przeciwpsychotycznych oraz psychoterapii - wtedy gdy zaburzenie pojawia się na tle psychicznym. Jeśli zespół wynika z zaburzeń neurologicznych, zaliczanych do zaburzeń organicznych, wówczas terapia musi być rozważona w oparciu o historię choroby, z uwzględnieniem uszkodzenia mózgu.



******

Historia zdjęcia...
... To rzeźba na jednym z murów otaczających piękny, kamienny domek w toskańskim miasteczku - Arezzo. Miasteczko słynie z niebanalnego klimatu i historii. Tam piłam najlepszą kawę w życiu i odkrywałam najskrytsze zakamarki z dwoma szalonymi kobietami - Madzią i Asią, a także Mamą i gronem pedagogicznym z II LO w Nowym Sączu. Serdeczne pozdrowienia dla przewodnika - pana Jarka - który przekazywał nam tyle ciekawostek, że trudno było je wszystkie zapamiętać. Chętnie bym wróciła do Arezzo, zwłaszcza na pochyły ryneczek. Więcej o miasteczku >> tutaj

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz